Agnieszka Wojdowicz ,,Niepokorne. Eliza"

Udostępnij ten post

Czasami jakieś dobre prądy poniosą nas gdzieś, gdzie spotka nas coś miłego. A chociaż internetowe prądy bywają zwodnicze,  to dla mnie okazały się łaskawe i zawiodły mnie  na bloga Agnieszki Wojdowicz, która jest pisarką. Blog jest bardzo interesujący i niezmiernie przypadł mi do gustu. Naturalną koleją rzeczy  było dla mnie sięgnięcie po książkę autorki. Mój wybór padł na cykl ,,Niepokorne" i jego pierwszy tom ,,Eliza". 

Cykl opowiada o losach trzech przyjaciółek Elizy, Judyty i Klary w okresie Młodej Polski. Scenerię stanowi Kraków. W powieści ,,Eliza"  bliżej poznajemy tytułową bohaterkę, która w 1895 roku opuszcza zabór rosyjski i jedzie do Krakowa rozpocząć naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jej marzeniem była medycyna, jednak jako kobieta musi zadowolić się jedynie farmacją. Po drodze w pociągu jest światkiem zbrodni, która zaważy na jej dalszych losach. W tym samym czasie na krakowskim Kazimierzu Judyta, córka żydowskiego antykwariusza, postanawia uciec z domu. Chce połączyć się z ukochanym i zostać artystką. Obie los zetknie z Klarą córką profesora, skłóconą z konserwatywnym ojcem , emancypantką. Wszystkie trzy są niepokorne wobec istniejących konwenansów i przypisanych kobietom ról.


Henryk Siemiradzki, projekt kurtyny teatru im. J. Słowackiego w Krakowie z 1894 roku, która pojawia się w powieści. Źródło ilustracji: wikipedia.org





















Autorka w interesujący sposób przedstawia epokę i przeciwności jakim muszą stawić czoło bohaterki, pragnące zrealizować swoje marzenia. Dziewczyny z konkretnym pomysłem na samą siebie, szukające swojego miejsca. Książka przybliża czytelnikowi sytuację kobiet u schyłku dziewiętnastego stulecia. Problemy z kształceniem się, zdobyciem pracy, a co za tym idzie niezależnością finansową. 

Mnie bardzo podoba się powieściowy Kraków, który nie jest jedynie pustym sztafażem dla opowiadanej historii, ale staje się jej częścią. Został ukazany w książce bez sentymentalizmu i daleki od wygładzonego pocztówkowego wizerunku. Jest to miasto o dwóch obliczach. Z jednej strony na każdym kroku pełne przejawów polskości, której tak brakuje w zaborze rosyjskim, z drugiej natomiast jest drugorzędnym miastem wielkiego cesarstwa, tkwiącym mocno w gorsecie mieszczańskiej moralności. Miastem pozbawionym szerszej perspektywy wielkich europejskich metropolii końca dziewiętnastego wieku, szczególnie w sferze mentalnej mieszkańców. 


Tło historyczne, czyli w tym wypadku problem zaborów,  jest przedstawiony z perspektywy zwykłych ludzi obserwujących rosnące różnice kulturowe między Kongresówką i Galicją. Ludzi, którzy jak Eliza noszą w sobie rodzinną pamięć krzywd doznanych z powodu zaborców, a jednocześnie muszą się odnaleźć w otaczającej ich rzeczywistości. 


W powieści znajdziemy ciekawie wykreowane postaci bohaterek, również te drugoplanowe. Co najważniejsze, są to postaci wiarygodne. Silne kobiety, które potrafią wiele zaryzykować walcząc o własną niezależność, a jednak nie pozbawione rozterek i obaw. Ja akurat bardzo cenię takie właśnie bohaterki, wiedzące czego chcą i samodzielne. Muszę przyznać, że jako czytelniczka kompletnie nie mam cierpliwości dla mimozowatych laleczek, jakie można spotkać na kartach niektórych książek. Takich co to miłość jest ich jedynym celem, a bez jakiegoś tam Jasia, czy Stasia u boku, czyli ogólnie faceta, życie dla nich nie ma sensu i staje się puste. Oznajmiam uroczyście, że takie typy w ,,Elizie" nie występują, ku mojej wielkiej satysfakcji.


Styl Agnieszki Wojdowicz sprawił, że akcja powieści mocno mnie wciągnęła, a czytanie sprawiło wielką frajdę. Nastąpiło to na co czeka każdy czytelnik, z przyjemnością sięgałam po książkę, by przekonać się co będzie dalej. 

Gorąco polecam tę lekturę. Obecnie kończę już drugi tom cyklu ,,Niepokorne. Klara" i niecierpliwie oczekuję ostatniego zatytułowanego ,,Judyta", który ma ukazać się w czerwcu.
Papierowe wydanie książki, które czytałam posiada wygodny druk, który nie męczy wzroku. Książka jest również wydana w formie e-booka i audiobooka.



Informacje o książce:
Tytuł Niepokorne. Eliza
Autor: Agnieszka Wojdowicz
Wydane: Wydawnictwo Nasza Księgarnia
Rok wydania: Warszawa 2014
Seria: Niepokorne
Ilość stron: 432

6 komentarzy :

  1. Wygląda na to, że ta książka idealnie wpasuje się mój gust. Uwielbiam książki z ciekawie zarysowanym pejzażem miasta w tle, które bazują na historii i które mają wyrazistych bohaterów. I ja także "kompletnie nie mam cierpliwości dla mimozowatych laleczek, jakie można spotkać na kartach niektórych książek" :)
    Pozdrawiam!
    PS. Będę często tu zaglądać, bo świetnie się czyta Pani recenzje :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Czy autorzy mają zwyczaj komentować opinie o swoich książkach? ;-) Bardzo mi miło, że seria "Niepokorne" rozgościła się na tym blogu. Serdecznie pozdrawiam. :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z pewnością zrecenzuję pozostałe dwie książki:)

      Usuń
  3. O książkach słyszałam, ale jeszcze nie miałam okazji czytać. Wydają się być bardzo ciekawe:)

    OdpowiedzUsuń